Γορτυνία | Αντιδράσεις για την κατεδάφιση του μοναδικού σχολαρχείου στην Ελλάδα

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2020 10:31

Αντιδράσεις και κινητοποίηση έχει φέρει η διαδικασία κατεδάφισης του μοναδικού σχολαρχείου στην Ελλάδα, που βρίσκεται στο Βελημάχι. Σύμφωνα με τον κ. Κακούρη, γνωστό από την γιορτή Σαρδέλας που διοργανώνεται κάθε Καλοκαίρι στο Βελημάχι έχει υπάρξει επικοινωνία με το Υπουργείο Πολιτισμού που τους ενημέρωσε πως το κτίριο δεν πρέπει να κατεδαφιστεί. Από την άλλη ο Δήμος κάνει λόγο για επικίνδυνο κτίσμα και προχωρά στην κατεδάφισή του.

Δείτε αναλυτικά την ανάρτηση του κ. Κακούρη σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης.



Αγαπητοί συγχωριανοί Βελημαχίτες, Σουδελοαποσκίτες και περαμερίτες της ξεχασμένης πέρα Γορτυνίας της Αρκαδίας και όλων των Ελλήνων .

Μόλις στις 9/12/2020 πληροφορηθηκα ότι ο δήμος μας βρίσκεται σε διαδικασία κατεδάφισης του μοναδικού σχολαρχειου της Ελλάδος. Νιώθω βαθυτατα πικραμένος και κανουμε προσπάθειες να το συγκρατήσουμε οι συλλογοι μας κι εγω δια μέσω του υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίοι μας απάντησαν ότι πέτρινο κτήριο άνω των 100 ετών και ειδικά το σχολαρχειο δεν έχει κανένας δικαίωμα να το αγγίξει . Από την άλλη μεριά όμως ο δήμος μας επιμένει ότι επειγόντως πρέπει να κατεδαφιστεί λόγω επικινδυνοτητας πρόκλησης ατυχήματος.

Συλλογίζομαι τελικα και αναρωτιέμαι, τι γενιά είμαστε; Ο αείμνηστος Αναστασιαδης που το έχτισε, ήρθε από τα παραλία της Μικράς Ασίας στον τόπο μας ,το έχτισε και το δώρισε στο χωριό μας για να μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά της τοτε εποχής. Όλοι οι παππούδες μας φοίτησαν και γαλουχηθηκαν εκεί . Διδάχθηκαν μέχρι και ξένες γλώσσες. Οι ίδιοι παππούδες που πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την απελευθέρωση της πατρίδος μας . Με τεράστιο και κοπιαστικο αγώνα αυτο το μεγαλοπρεπές κτήριο ανεγέρθει την τοτε εποχή χωρίς να υπάρχουν τα μέσα όπως στην σημερινή εποχή. Αυτά τα αγκωναρια με τι κοπο και μόχθο είχαν πελεκηθει και πόσο μακριά είχαν κουβαληθει με τα γαϊδουράκια και τα μουλάρια;

Και εμείς δυστυχώς είμαστε ανίκανοι να το συντηρήσουμε και να το διατηρήσουμε . Αυτο το κτισμα ειναι η κληρονομιας μας , ειναι οι ριζες μας . Και όπως έχει αναφερθεί από μεγάλους φιλοσόφους, ένα δέντρο για να φτάσει ψηλά χρειάζεται βαθειές ρίζες , και όσο πιο βαθειές είναι αυτές οι ρίζες τόσο ψηλότερα φτανει και το δέντρο. Άραγε οι ρίζες οι δικές μας ποσο βαθειές είναι ;

Θεοδωρος Κακουρης