Γράφει ο Νίκος Παγώνης…

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011 07:33

ΚΛΗΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΦΡΑΙΜ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο «ΠΑΠΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ».

Όταν ομιλούμε για κρίση στους θεσμούς της κοινωνίας, περιλαμβάνουμε και την Εκκλησία ως διοίκηση. Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο και σίγουρα δε σημαίνει ότι η Εκκλησία δεν διακονεί τον σκοπό της πάνω στην γη. Η περίπτωση του Ηγουμένου Εφραίμ δίνει μια τέτοια αφορμή. Η κατάσταση όμως που δημιουργήθηκε, καλώς ή κακώς, θα κριθεί εκ του αποτελέσματος, όταν δηλαδή τελειώσουν όλες οι νομικές διαδικασίες και βγουν στην δημοσιότητα όλες οι πτυχές του ζητήματος ακόμα και οι απόψεις και του ίδιου του Ηγουμένου που θα κληθεί να τις καταθέσει στο Δικαστήριο. Ας μην ξεχνούμε ότι και οι κληρικοί, Ιερείς ή μοναχοί είναι και αυτοί άνθρωποι ατελείς με φιλοδοξίες και πάθη. Ας μην ξεχνούμε επίσης ότι στην Ελληνική έννομη τάξη ισχύει το τεκμήριο αθωότητας μέχρι αμετακλήτου καταδίκης. Θα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε.



Από την άλλη υπάρχουν άνθρωποι, και στον καιρό μας, που κατορθώνουν να ξεπεράσουν την κακομοιριά μας και να ποδηγετήσουν με το παράδειγμα τους το πλήρωμα της Εκκλησίας. Απλοϊκοί Ιερείς, ποιμένες απλών ανθρώπων, που κάνουν αυτό που τάχθηκαν να κάνουν, «ο παπούλης του χωριού». Η έκφραση αυτή συγκινεί γιατί είναι μεστή νοήματος. Αμέσως καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για τον κληρικό εκείνον που έχει καλλιεργήσει την σχέση του με τους ενορίτες του. Που νοιώθει τα ξεχωριστά ατομικά προβλήματα των ενοριτών του, που δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις στιγμές της θλίψεώς τους, που σέβεται τις ιδιαιτερότητες τους και νουθετεί με ευγένεια, διακριτικότητα αλλά και αμεσότητα. Που δεν διστάζει να υποθηκεύσει την περιουσία του για να ελεήσει κάποιον σε επείγουσα ανάγκη. Που διδάσκει την αγάπη και την υπομονή με καλοσύνη και απάθεια. Που παραμερίζει όλα τα εμπόδια και καλλιεργεί την ειρήνη στις σχέσεις των ενοριτών του. Που επιτελούν πνευματικό και κοινωνικό έργο. Τέτοιοι Κληρικοί όσο κι αν δεν ακούγεται προς τα έξω υπάρχουν Υπήρχαν στο παρελθόν, ας μην ξεχνάμε ότι η εθνική παλιγγενεσία οφείλεται και σε αυτούς. Και θα υπάρχουν και στο μέλλον. Η Εκκλησία και το έργο της στηρίζεται σε αυτούς.