Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΜΥΡΝΙΩΤΗΣ ”ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΑ”

Τετάρτη, 19 Ιανουάριος 2011 14:32
Γ. ΣΜΥΡΝΙΩΤΗΣ: «ΘΕΤΙΚΟΣ Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ»



Ο προπονητής του Αρκαδικού Γιάννης Σμυρνιώτης μιλώντας στη Δημοτική Ραδιοφωνία Τρίπολης και στην αθλητική εκπομπή του Σταύρου Κουκάκη «Μέσα σε όλα» έκανε τον απολογισμό του πρώτου γύρου, αναφέρθηκε στα παιχνίδια που θα ήθελε να ξαναπαίξει, για την μεγάλη νίκη στο Ιβανόφειο επί του Ηρακλή, τις ήττες που δεν χώνεψε και φυσικά τον αγώνα της στο Μετς με το Παγκράτι.

ΕΡ- Με δεδομένο ότι ήσουν δέκα χρόνια στους πάγκους του Παγκρατίου, η επιστροφή σου στο Μετς, κάνει ιδιαίτερο το παιχνίδι για σένα…

– Αν και είναι πολύ παλιά, σίγουρα είναι κάτι ιδιαίτερο για μένα. Ήταν στο ξεκίνημα της προπονητικής μου καριέρας και είμαι από τους λίγους που έχουν περάσει από όλα τα τμήματα του Παγκρατίου. Σίγουρα έχω ξεχωριστές μνήμες εκεί, θα νιώθω σαν το σπίτι μου, αλλά η ομάδα μου είναι ο Αρκαδικός και θα επιδιώξω τη νίκη πάνω από όλα.

ΕΡ- Πρώην παίκτης του Παγκρατίου και ο νυν αρχηγός του Αρκαδικού Σωκράτης Μαναβόπουλος…

– Τον αγαπούσα πολύ και γι αυτό τον πήρα στον Αρκαδικό. Τον είχα από το παιδικό, ήταν μαζί μου και για μία χρονιά στην ανδρική ομάδα του Παγκρατίου. Όταν βρήκα την ευκαιρία, τον πήρα στον Αρκαδικό. Είναι αξιόλογο παιδί, καλός αθλητής και ήταν από αυτούς που σκέφτηκα όταν ανέλαβα την τεχνική ηγεσία του Αρκαδικού. Νομίζω πώς όλα πήγαν καλά και για τον Σωκράτη και για τον Αρκαδικό. Το παιχνίδι με το Παγκράτι πρέπει να το δει ως ένα ακόμα παιχνίδι του φετινού πρωταθλήματος.

ΕΡ- Μπορεί να κερδίσει δεύτερη φορά ο Αρκαδικός το Παγκράτι;

– Στην παρούσα φάση, όπως είναι η ομάδα και όπως την ζω εγώ καθημερινά, όταν η ομάδα έχει κίνητρο και το πιστέψει, τότε μπορεί να τα καταφέρει ανεξάρτητα αντιπάλου και έδρας. Μπορεί να ακούγεται περίεργα αυτό, αλλά ο Αρκαδικός το έχει αποδείξει αυτό. Περνώντας ο πρώτος γύρος, ο Αρκαδικός έχει παίξει σε πολύ δύσκολες έδρες και έχει αφήσει το στίγμα του στην κατηγορία. Νομίζω πώς δικαιούμαστε να πιστεύουμε πώς θα διεκδικήσουμε το παιχνίδι.

ΕΡ- Για πρώτη φορά θα μεταδοθεί αγώνας του Αρκαδικού από τηλεοπτικό κανάλι πανελλήνιας εμβέλειας. Είναι τιμητικό αυτό και προσθέτει ένα ακόμα παράσημο…

– Το να δείχνει ένα κανάλι τέτοιας εμβέλειας παιχνίδι Αρκαδικού μπάσκετ είναι από μόνο του τιμητικό και αποτελεί ένα επιπλέον κίνητρο για όλους.

ΕΡ- Που θα κριθεί το παιχνίδι στο Μετς;

– Πρέπει να μπούμε με μεγάλη συγκέντρωση στο παιχνίδι και ήταν ένα στοιχείο που μας έδωσε τη νίκη στη Δράμα, πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με το Παγκράτι, που είναι μία ομάδα που αν την αφήσεις να κάνει το παιχνίδι της, τότε μπορεί να σε φέρει σε πολύ δύσκολη θέση. Το είδαμε αυτό στον αγώνα με την Δάφνη. Ειδικά στην άμυνα πρέπει να είμαστε πολλοί συγκεντρωμένοι και στα σαράντα λεπτά και να περιορίσουμε τη δράση των επιθετικών τους ατου. Από κει και πέρα, πηγαίνοντας έτσι το παιχνίδι προς το τέλος, πιστεύω πώς θα το διεκδικήσουμε. Έχουμε δείξει πώς δεν αφήνουμε φάση, δεν αφήνουμε παιχνίδια, τα παλεύουμε μέχρι το τέλος.

ΕΡ- Ο Αρκαδικός τα παλεύει μέχρι το τέλος και εμείς κοντεύουμε να γίνουμε καρδιακοί…

– Όταν είμαι στον πάγκο δεν μπορώ να το νιώσω. Φίλος μου γιατρός που με είδε, μου είπε πώς πρέπει να κάνω εξετάσεις επειγόντως. Αστειεύομαι. Όλα τα παιχνίδια της Α2 κατηγορίας είναι ντέρμπι και εμείς προσπαθούμε να κρατήσουμε το καλό για το τέλος. Σε όλα τα παιχνίδια παλεύουμε μέχρι το φινάλε, γι αυτό έχουμε κερδίσει κάποιους αγώνες στη λήξη, αλλά και έχουμε χάσει κάποια άλλα στο φινάλε. Έτσι είναι το μπάσκετ, γι αυτό και είναι τόσο ωραίο άθλημα.

ΕΡ- Πολλοί Αρκάδες θα βρεθούν στο Μετς. Είτε θα ταξιδέψουν από την Τρίπολη, είτε Αρκάδες που μένουν σε διάφορες περιοχές της Αθήνας. Ο Αρκαδικός έχει κερδίσει δικό του φίλαθλο κοινό…

– Αυτό είναι ένα από τα καλά της φετινής αγωνιστικής περιόδου. Αυτό πλέον είναι κεκτημένο της ομάδας. Σε όλες της περιοχές της Ελλάδας, αλλά και στο εξωτερικό, οι Αρκάδες θέλουν να ενημερώνονται και να μαθαίνουν για την πορεία του Αρκαδικού.

ΕΡ- Είναι η καλύτερη Α2 που έχει γίνει, αυτή που παρακολουθούμε φέτος;

– Δεν το συζητάμε καθόλου αυτό. Είναι ομάδες που έχουν ρόστερ Α1, σε Έλληνες τουλάχιστον και είναι τόσο ανταγωνιστικό που την καθιερώνει ως την καλύτερη Α2 που έχει γίνει ποτέ.

ΕΡ- Πότε επιστρέφει ο Γιοβάνοβιτς;

– Είναι σε καλό στάδιο η αποθεραπεία του, έχει μπει πλέον σε πρόγραμμα της ομάδας, γυμνάζεται μαζί με τα άλλα παιδιά. Είναι πλέον θέμα εμπιστοσύνης στον εαυτό του. Είναι ένα παιδί που ζει και αναπνέει για το μπάσκετ, θέλει πολύ να παίξει. Η επάνοδος του είναι πολύ κοντά.

ΕΡ- Όταν συμπληρώθηκε το ρόστερ του Αρκαδικού, περίμενες τέτοια πορεία στην Α2 κατηγορία; Τελικά που το πάει η ομάδα φέτος;

– Αν πω ένα από τα δύο πράγματα (άνοδος ή υποβιβασμός) δε θα σέβομαι τη δουλειά μου και αυτό που φτιάξαμε. Φτιάχνοντας ένα ρόστερ και μία ομάδα, δεν μπορεί να ξέρεις στην αρχή τι να περιμένεις. Όλα είναι θέμα χημείας Περνώντας η προετοιμασία, η ομάδα άρχισε να βρίσκει κάποια πράγματα στο γήπεδο και άρχισα και εγώ με τη σειρά μου να πιστεύω ότι μπορεί να έχει τύχη μεγάλη στην Α2 κατηγορία. Νομίζω πώς το έχουμε δείξει ήδη. Που θα καταλήξει αυτή η προσπάθεια δεν μπορεί να ξέρει κανείς.

ΕΡ- Είδαμε φέτος πάντως μία βασική αλλαγή στο παιχνίδι του Αρκαδικού. Από το μοτίβο των προηγούμενων δύο χρόνων με «αιχμή του δόρατος» τον Γιάννη Μάνο, ο Αρκαδικός πήγε σε πιο ομαδικό στυλ…

– Η παρουσία του Γιάννη Μάνου ήταν καταλυτική για να ανέβει η ομάδα κατηγορίες. Ίσως ενοχλούσε το στυλ μπάσκετ που έπαιζε ο Αρκαδικός, αλλά ο κόσμος πρέπει να ξέρει το εξής: Δεν μπορεί να παίρνεις τέτοιο παίκτη, που ξέρεις τι κάνει μέσα στο γήπεδο και να προσπαθήσεις στα 35-36 του χρόνια να του αλλάξεις μπασκετικό στυλ. Είναι σίγουρο πώς αν είχα επιχειρήσει κάτι τέτοιο, η ομάδα σίγουρα δεν θα ήταν εδώ, μη σου πω κιόλας πώς θα είχε πέσει και κατηγορία. Εκ του αποτελέσματος, από εκεί κρινόμαστε όλοι εξάλλου, αποδείχθηκε πώς κάναμε το σωστό. Φέτος κινηθήκαμε διαφορετικά, έχουμε χαμηλώσει το μέσο όρο ηλικίας της ομάδας (ΣΣ 23 χρόνια περίπου), ο Αρκαδικός είναι η νεότερη ομάδα της Α2 κατηγορίας. Θέλαμε να έρθουν στην ομάδα παιδιά με όρεξη να παίξουν καλό μπάσκετ. Αυτό είναι και ένα στοίχημα, που θέλουμε να κερδίσουμε. Ο Αρκαδικός είναι μία μεγάλη παρέα, μία μεγάλη οικογένεια και προσπαθεί για το καλύτερο σε ένα πολύ δύσκολο πρωτάθλημα όπως είναι φέτος η Α2 κατηγορία.

ΕΡ- Θα ήθελα το σχόλιο σου για τους άμεσους συνεργάτες σου στην τεχνική ηγεσία της ομάδας, τον Μπάμπη Αλεξόπουλο και τον Γιάννη Καστρίτη…

– Τόσο με τον Μπάμπη τα τελευταία τρία χρόνια, όσο και με τον Γιάννη φέτος έχουμε μία άριστη συνεργασία. Δουλεύουν πολλές ώρες καθημερινά και φέτος έχουν πάρει μεγάλο βάρος στις πλάτες τους. Τους έχω αναθέσει κάποια πράγματα στο σκάουτιγκ και πραγματικά με έχουν ξεκουράσει σε αυτό τον τομέα. Η δουλειά τους είναι πολύ σοβαρή και νομίζω πώς το έχουν διαπιστώσει όλοι στην ομάδα.

ΕΡ- Ο απολογισμός του πρώτου γύρου λέει για τον Αρκαδικό δέκα νίκες και πέντε ήττες. Φαντάζομαι ικανοποιημένος…

– Σαφώς. Αν κάποιος έλεγε πώς την πρώτη του χρονιά στην Α2 ο Αρκαδικός θα έκανε πρωταθλητισμό, διεκδικώντας κάτι καλύτερο, δεν θα το πίστευε κανείς. Είναι κάτι μεγάλο και σοβαρό, αλλά έχει βγει από την δουλειά που έχουμε κάνει στο γήπεδο. Η ομάδα δουλεύει πολύ καθημερινά στο γήπεδο. Δε μπορώ αυτή τη στιγμή τι θα γινόταν αν είχαμε κερδίσει δύο «κατάδικά μας» παιχνίδια, μιλάω για το Πέραμα και την Δάφνη. Ακόμα απορώ πώς τα χάσαμε. Με «αν» δε γίνεται το μπάσκετ, αλλά το σημαντικό είναι πώς βρήκαμε τη δύναμη για να συνεχίσουμε.

ΕΡ- Ποια ήττα δε χώνεψες ποτέ;

– Είναι τρεις, Πέραμα, Δάφνη και με τον Αμύντα, που προηγηθήκαμε με έντεκα πόντους και στο τέλος χάσαμε. Αυτές οι τρεις ήττες είναι που στοίχισαν. Η ήττα στο Ρέθυμνο έγινε στις πρώτες αγωνιστικές, ενώ παίζαμε χωρίς Μαναβόπουλο, Παπαδάκη. Με την Ολυμπιάδα ήταν ντέρμπι μέχρι την ώρα που τραυματίστηκε ο Γιοβάνοβιτς. Δείξαμε πώς ήμαστε ομάδα μετά τις ήττες. Οι παίκτες δεν είναι κομπιούτερ και πρέπει να το καταλάβουμε αυτό.

ΕΡ- Μεγαλύτερη νίκη αυτή επί του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη…

-Αναμφισβήτητα. Ο Ηρακλής διαθέτει πολύ έμπειρους παίκτες. Ο Καστλ έπαιζε στην Ευρωλίγκα με τον Αρη ή ο Καραποστόλου ήταν «κινητήριος μοχλός» πριν δύο χρόνια στον Αρη. Κερδίσαμε το σεβασμό όλων με αυτή τη νίκη, ενώ οι άνθρωποι του Ηρακλή έχουν παραδεχτεί «πώς η καλύτερη ομάδα που πέρασε από το Ιβανόφειο φέτος είναι ο Αρκαδικός».

ΕΡ- Ο κόσμος γεμίζει το γήπεδο σε κάθε παιχνίδι του Αρκαδικού, έχει ενθουσιαστεί με το μπάσκετ που αποδίδει η ομάδα και θέλει την άνοδο στην Α1…

– Δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος, αλλά αυτό που ξέρω με σιγουριά είναι πώς η ομάδα αυτή τη στιγμή κάνει πρωταθλητισμό. Κινείται έχοντας ως γνώμονα ότι κάνει πρωταθλητισμό. Προσπαθεί να γίνεται καλύτερη από προπόνηση σε προπόνηση και να το μετουσιώσει αυτό στα παιχνίδια. Το ότι είμαστε στις υψηλές θέσεις της Α2 κατηγορίας μας γεμίζει χαρά, θα παλέψουμε να μείνουμε ψηλά και νομίζω πώς τα παιδιά έχουν αποζημιώσει σε μεγάλο ποσοστό τον κόσμο.

ΕΡ- Όταν ήρθες το 2006 στην Τρίπολη και ανέλαβες τον Αρκαδικό περίμενες τέτοια πορεία;

– Ο πρώτος μου χρόνος δεν ήταν ο καλύτερος στην Γ’ Εθνική κατηγορία, γιατί έβλεπα πώς πρέπει να αλλάξουμε πολλά πράγματα για να πάει ψηλά η ομάδα. Το καλοκαίρι του 2007 αναρωτήθηκα πολύ αν έπρεπε να μείνω ή να φύγω, μου είχαν στοιχίσει κάποια πράγματα επί προσωπικού. Τελικά πήραμε την απόφαση μαζί με την διοίκηση να μείνω, να παλέψουμε όλοι για κάτι καλύτερο. Πιστεύω πώς τόσο εγώ, όσο και η διοίκηση που έθεσε υψηλούς στόχους, δικαιωθήκαμε. Ειδικά στο διοικητικό κομμάτι αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, γιατί τελικά αυτό είναι το πιο σημαντικό στη λειτουργία μίας ομάδας, ειδικά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε όλοι.

ΕΡ- Τελικά ποιο είναι πιο γοητευτικό; Παίκτης ή προπονητής;

– Και τα δύο έχουν τη χαρά τους. Μακάρι να ήμουνα παίκτης και να ήμουν παίκτης σε αυτή την ομάδα του Αρκαδικού, να έχω πρώτο πράγμα στη ζωή μου το μπάσκετ και να μπορώ να παίζω. Η προπονητική έχει τη δική της χαρά, ειδικά όταν κάνεις κάποια πράγματα που σου βγαίνουν την ώρα του παιχνιδιού σε μία απόφαση δευτερολέπτων.

ΕΡ- Θα άλλαζες την ενασχόληση σου με το μπάσκετ για να κάνεις κάτι άλλο;

– Νομίζω πώς όχι. Δεν το συζητάω αυτό. Είμαστε αλκοολικοί με το μπάσκετ. Μία μέρα δίνουμε ρεπό στα παιδιά και ψάχνουμε να βρούμε τι θα κάνουμε το απόγευμα. Όσο αντέχουμε και μπορούμε, πιστεύω πώς θα είμαστε στις επάλξεις.