π.Ιωάννης Σουρλίγγας : «Σάββατο των Ψυχών» ή Ψυχοσάββατο

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2020 14:14

Εν όψει  των ημερών των αφιερωμένων στις ψυχές των νεκρών μας η Ιερά Μητρόπολις Μαντινείας και Κυνουρίας  όρισε  όπως τα τρία  Ψυχοσάββατα και  τις Κυριακές της   Αποκριάς,  της Τυροφάγου και της Α΄ των Νηστειών,  από της 12ης μεσημβρινής ώρας μέχρι της δύσεως του ηλίου Κληρικοί της Μητροπόλεως  μας ευρίσκωνται  εις το Δημοτικόν  Κοιμητήριον της Αγίας Τριάδος Τριπόλεως  δια να ψάλουν  τας τεθεσπισμένας υπό της Εκκλησίας μας δεήσεις (τρισάγια) επί των τάφων των νεκρών σύμφωνα με την επιθυμίαν των οικείων αυτών.



 «Σάββατο τν Ψυχν»  Ψυχοσάββατο

Τό Σάββατο πρίν πό τήν Κυριακή τς πόκρεω ποκαλεται «Σάββατο τν Ψυχν»  Ψυχοσάββατο. Εναι τό πρτο πό τά δυό Ψυχοσάββατα το τους (τό δεύτερο εναι τό Σάββατο πρίν πό τήν Κυριακή της Πεντηκοστς).

 λόγος πού  κκλησία μας καθιέρωσε τά Ψυχοσάββατα, παρ’ τι κάθε Σάββατο εναι φιερωμένο στούς κεκοιμημένους, εναι  ξς: πειδή πολλοί κατά καιρούς πέθαναν γνωστοι, σέ καθόριστο χρόνο, σέ τόπους γνωστους, στή θάλασσα  στά ρη καί τούς κρημνούς,  που λλο, καί μερικοί, λόγω πτώχειας  διαφόρων λλων λόγων, δέν ξιώθηκαν τν διατεταγμένων Μνημοσύνων, «ο θεοι Πατέρες, φιλανθρώπως κινούμενοι, θέσπισαν τό Μνημόσυνο ατό πέρ πάντων τν π’ αἰῶνος εσεβς τελευτησάντων Χριστιανν». διαιτέρως δέ, πειδή  Κυριακή τς πόκρεω εναι φιερωμένη στήν νάμνηση τς Δευτέρας Παρουσίας το Χριστο καί ο κεκοιμημένοι μας κόμη δέν κρίθηκαν, τούς μνημονεύουμε σήμερα καί, πικαλούμενοι τό πειρο λεος το Θεο, Τόν παρακαλομε διά το Μνημοσύνου, τό ποο τελομε, νά τούς χαρίζει τήν αώνιο ζωή. Συγχρόνως δέ νθυμούμεθα κι μες τό βέβαιον το θανάτου καί «διεγειρόμεθα πρός μετάνοιαν».

 κκλησία μας διδάσκει τι  θάνατος εναι να καθολικό γεγονός καί σταται μέ δέος στό κουσμα ατο. Στεκόμαστε πάντες μέ συγκίνηση μπρός στούς τάφους τν νεκρν μας, τν νεκρν, πού εναι θαμμένοι στά Κοιμητήρια τν χωριν καί τν πόλεών μας. Ξέρουμε καλά τι  κκλησία μας ποτελεται πό δυό μέρη, πού συνιστον να σμα, τήν Στρατευομένη καί τήν Θριαμβεύουσα.

Στρατευομένη κκλησία εμαστε λοι μες ο ζντες καί Θριαμβεύουσα λοι ο κεκοιμημένοι δελφοί μας, πό το δάμ μέχρι καί τς σήμερον.

Ατούς, λοιπόν, τούς κεκοιμημένους, ο ποοι μέ διαφόρους τρόπους πλθαν πό τόν κόσμο τοτο, μνημονεύει σήμερα  κκλησία μας, τήν μέρα το Ψυχοσαββάτου, καί γι’ ατούς μες προσευχόμεθα ναξίως ατήν τήν μέρα. Τόν κάθε νθρωπο  Θεός τόν κάλεσε κοντά Το μέ ξεχωριστό τρόπο, καί μόνον Ατός γνωρίζει τούς βαθύτερους λόγους πρός σωτηρία κάστου, νέο  γέροντα, ντρα  γυνακα, σθεν  γιπρόοπτα καί ναπάντεχα  μέ φυσιολογικό θάνατο. λα ατά μς κάνουν νά ασθανόμαστε τήν νάγκη γιά προσευχή πέρ τν κεκοιμημένων καί δίως γιά κείνους τούς ποίους λησμόνησαν κόμη καί ο διοι ο συγγενες τους καί δέν τελον γι’ ατούς Μνημόσυνα.

μως κι μες ο ζντες, μέ τήν προσευχή γιά τούς κεκοιμημένους, προετοιμαζόμαστε γιά τήν μέρα κείνη τήν φοβερά, τήν μέρα το θανάτου μας. Ατή  μέρα εναι μοναδική εκαιρία νά κατανοήσουμε τό σύντομο τς πίγειας παρουσίας μας, δηλαδή τι σοι γεννήθηκαν πέθαναν, σοι ζον θά πεθάνουν καί σοι θά γεννηθον καί ατοί θά πεθάνουν. Τή μνήμη, λοιπόν, το θανάτου πενθυμίζει σήμερα  κκλησία μας σ’ κείνους πού παρευρίσκονται στήν κολουθία το Ψυχοσαββάτου.

ποχρέωση κάθε Χριστιανο εναι  τοιμασία γιά τό περχόμενο ταξίδι στήν αωνιότητα,  συγχώρεση,  ξομολόγηση καί  μετοχή το χράντου Σώματος καί το Τιμίου Αματος το Χριστοστε, σύμφωνα μέ τήν εχή τς κκλησίας μας, τά τέλη τς ζως μας νά εναι «χριστιανά, νώδυνα, νεπαίσχυντα, ερηνικά» καί νά χουμε «καλήν πολογίαν τήν πί το φοβερο βήματος το Χριστο». μήν.

Γράφει ο :”π.Ιωάννης Σουρλίγγας”

+ π.Ι.Σ.