Χαιρετισμός Β. Γούργαρη στο συλλαλητήριο της Μεγαλόπολης

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017 17:04

Φίλες και φίλοι,

Όλα όσα ζούμε σήμερα ξεκινάνε από την ψήφιση της συνθήκης του Μάαστριχτ, είναι στη διάταξη 129β, για την πολιτική της απελευθέρωσης της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας.



Οι υποστηρικτές της απελευθέρωσης μας έλεγαν πως η απελευθέρωση και ο ανταγωνισμός των ιδιωτικών ομίλων θα ωφελήσει το λαϊκό καταναλωτή, ρίχνοντας το κόστος του ρεύματος, οδηγώντας δήθεν ταυτόχρονα σε χιλιάδες νέες θέσεις καλοπληρωμένης εργασίας!

Ισχυρίζονταν πως η πράσινη ανάπτυξη, η στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, η μεταλιγνιτική εποχή, θα οδηγήσει στην προστασία του περιβάλλοντος και στην αναβάθμιση της ζωής μας, τώρα όλοι γνωρίζουμε την πραγματικότητα.

Σήμερα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κάνοντας την βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του κεφαλαίου, προχωρά αποφασιστικότερα και αποτελεσματικότερα στην προώθηση της «απελευθέρωσης» έχοντας πολύτιμο σύμμαχο την αξιωματική αντιπολίτευση της ΝΔ. Οι θέσεις που δημοσιοποίησε η ΝΔ κινούνται στην ίδια κατεύθυνση με αυτά που προωθεί η σημερινή συγκυβέρνηση.

Η κυβέρνηση Τσίπρα προχωρά τώρα στην πώληση λιγνιτικών και στη συνέχεια υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ, για να διασφαλίσει πλήρως την κερδοφορία των ιδιωτών επενδυτών.

Τον Ιούλιο του 2014 από τούτο εδώ ακριβώς το βήμα σας είχα πει να μην έχετε καμία εμπιστοσύνη στις δυνάμεις που υποστηρίζουν την Ε.Ε. γιατί θα εφαρμόσουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την καταστροφική πολιτική της απελευθέρωσης μέχρι που να παραδώσουν το 100% της ηλεκτρικής ενέργειας στο κεφάλαιο. Τότε η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ προωθούσε το σχέδιο της μικρής ΔΕΗ, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπάλευε το συγκεκριμένο σχέδιο αλλά συμφωνούσε με την απελευθέρωση. Στη συνέχεια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δημαγώγησε αρκετά με το πάγωμα της μικρής ΔΕΗ ενώ την ίδια στιγμή ολοκλήρωνε το κομμάτιασμα της ΔΕΗ για να προχωρήσει η απελευθέρωση.

Αποδέχτηκε τις προηγούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως την παράδοση του 49% των μετοχών της ΔΕΗ στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο, μαζί με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ, και δεσμεύτηκε να περιορίσει το μερίδιο της ΔΕΗ κατά 25% ως το 2018 και κατά 50% ως το 2020, ώστε να διευκολυνθεί η είσοδος με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους των υπολοίπων ομίλων.

Επέβαλλε τις δημοπρασίες ενέργειας τύπου ΝΟΜΕ για την ενίσχυση των ιδιωτικών ενεργειακών ομίλων, με πολύ ευνοϊκότερους όρους σε σχέση με τη Γαλλία, επιτρέποντας ακόμα και τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας, δίνοντάς τους πρόσβαση στις μονάδες φθηνής ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ, υδροηλεκτρικές και λιγνιτικές.

Σήμερα ξεπουλάει λιγνιτικές και υδροηλεκτρικές μονάδες, αύριο ότι θα έχει απομείνει.

Φίλες και φίλοι,

Έχουμε πλέον αρκετή πείρα για να ξέρουμε ποιος είχε δίκιο.

Η ζωή απέδειξε πού οδηγεί η απελευθέρωση, η στροφή στην πράσινη οικονομία.

Κανείς δεν μπορεί να κρύψει τους κερδισμένους και τους χαμένους απ’ την προώθηση της απελευθέρωσης. Κανείς επίσης δεν μπορεί να κρύψει πως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σήμερα και ΝΔ-ΠΑΣΟΚ πριν, εφάρμοσαν και εφαρμόζουν πιστά αυτή την αντιλαϊκή πολιτική.

Η πολιτική της απελευθέρωσης, η ανάγκη περιορισμού της ηλεκτροπαραγωγής από λιγνίτη, για να δημιουργηθεί αγορά για τα εναλλακτικά καύσιμα, οδήγησε σε δραστική μείωση της αξιοποίησης του λιγνίτη, δηλαδή, της βασικής, φθηνής, εγχώριας πηγής ενέργειας.

Και φθάσαμε να αξιοποιείται ως στρατηγικό καύσιμο για την ηλεκτροπαραγωγή το φυσικό αέριο, που αυξάνει την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας και την σπατάλη ενέργειας.

Την τελευταία δεκαπενταετία η λαϊκή οικογένεια είδε απανωτές ανατιμήσεις στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος.

Το 1994 οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ ξεπερνούσαν τους 36.000, με σχέσεις πλήρους, σταθερής εργασίας.

Σήμερα είναι οι μισοί, είναι μόλις 18.000, παρά το γεγονός πως διπλασιάστηκε ο κύκλος εργασιών του ομίλου, διπλασιάστηκε και αυξήθηκε η εγκατεστημένη ισχύς των μονάδων της ΔΕΗ.

Οι μόνιμοι εργαζόμενοι γνώρισαν συνεχείς ετήσιες μειώσεις του πραγματικού μισθού τους απ’ το 2010, που φτάνουν τα 750 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Οι νέοι εργαζόμενοι, προσλαμβάνονται με μαύρες ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, με ολιγόμηνες συμβάσεις στους υπεργολάβους, με επιβολή των ατομικών συμβάσεων.

Η Μεγαλόπολη και η ευρύτερη περιοχή πλήρωσαν ακριβά τα προηγούμενα στάδια της απελευθέρωσης, της ιδιωτικοποίησης και της απολιγνιτοποίησης με συρίκνωση δραστηριοτήτων, με απώλεια εκατοντάδων θέσεων σταθερής δουλειάς, με μαρασμό φτώχεια και ανεργία. Με τα νέα στάδια, που όπως φαίνεται θα είναι η πώληση ολόκληρου του λιγνιτικού κέντρου, και των ορυχείων και των σταθμών, η περιοχή θα περάσει από το μαρασμό στην εξαθλίωση.

Η απελευθέρωση, η ιδιωτικοποίηση, η απολιγνιτοποίηση αξιοποιούνται ακόμα για να γίνει η Μεγαλόπολη χώρος υποδοχής, επεξεργασίας, καύσης και ταφής κάθε είδους αποβλήτων.

Μην ξεχνάμε, από το 2009 έχει εγκριθεί Χώρος Διαχείρισης Βιομηχανικών Αποβλήτων στα εξαντλημένα ορυχεία.

Πρόσφατα εγκρίθηκε και Χώρος Υγειονομικής Ταφής Επικίνδυνων Αποβλήτων και είναι θέμα χρόνου να υπογραφεί από την κυβέρνηση την Περιφέρεια και την ΤΕΡΝΑ η σύμβαση ΣΔΙΤ που θα φέρει τα απορρίμματα όλης της Πελοποννήσου και όχι μόνο στην Παλαιόχουνη.

Είναι πλέον καιρός ο λαός να βγάλει συμπεράσματα για την ΕΕ, για τη συνθήκη του Μάαστριχτ, γι’ αυτούς που την ψήφισαν και για όλους όσους έβαλαν πλάτη να υλοποιηθεί η πολιτική της απελευθέρωσης της ηλεκτρικής ενέργειας.

Δεν υπάρχει χρόνος για άλλες αυταπάτες, του τύπου ότι μπορεί να εφαρμόζεται η πολιτική της ΕΕ να προχωράει η απελευθέρωση, να παραδίδεται η ενέργεια στο κεφάλαιο και ταυτόχρονα να ικανοποιούνται και οι λαϊκές ανάγκες και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος όπως λέει ο λαός μας. Τέτοια συνταγή δεν υπάρχει και όποιος το λέει αυτό ή έχει αυταπάτες ή κοροϊδεύει τον κόσμο.

Να ξεσηκωθούμε όλοι τώρα για να σταματήσει αυτό το έγκλημα. Να μην ξεπουληθεί η ΔΕΗ. Καμιά δραστηριότητα με απόβλητα στην περιβαλλοντικά επιβαρυμένη Μεγαλόπολη. Να μην υπογραφεί η σύμβαση ΣΔΙΤ με την ΤΕΡΝΑ.

Ο λαός μπορεί να επιβάλει λύσεις προς όφελός του, αν το πιστέψει οργανωθεί και παλέψει για ενέργεια και ΔΕΗ λαϊκή περιουσία. Για ενιαίο αποκλειστικά κρατικό φορέα Ενέργειας, που θα υπηρετεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών, θα σχεδιάζει τα ενεργειακά έργα με πανεθνικό σχεδιασμό, επιστημονικά, με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητες της χώρας.

Σε ένα τέτοιο φιλολαϊκό δρόμο ανάπτυξης μπορούν να εξασφαλιστούν ταυτόχρονα φθηνό ρεύμα για το λαό, τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στην Ενέργεια, η μείωση του βαθμού ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, η εξασφάλιση ενεργειακής επάρκειας για την ανάπτυξη όλων των παραγωγικών δυνάμεων.